Castaños de dormeá, de Queixumes dos pinos -en gallego-Eduardo Pondal

Castaños de dormeá, de Queixumes dos pinos -en gallego-

"Castaños de dormeá,
os de corpo ven comprido,
de graciosa estatura,
sobrados e ben seguidos:
¡ouh!, castaños, semellantes
ós celtas nosos antigos;
a quen as edras demostran
amor, con abrazo amigo:
os arrebatados ventos
do mes bretemoso e frío
de Xaneiro, entre vós fungan
dando doentes suspiros:
e o musgo dos vosos gallos,
ermos e desgornecidos;
ó impulso das duras ráfagas
vai lonxe caír rompido.
Cando xuntos nos criamos
era outro tempo, e o recinto
da vosa inda corta sombra
non era grande; meniño
daba eu tanta coma vos,
no doce prado nativo. "



El Poder de la Palabra
epdlp.com