A melancolía dos corpos (fragmento) –en gallego-Xulio L. Valcárcel

A melancolía dos corpos (fragmento) –en gallego-

"Peíños descalzos na herba
e as canelas no orballo,
buscando o seu rostro nas nubes
ficaba suspensa en abraio,
pensando días futuros,
soñaba veleiros brancos.
Mais polo ceo sen tempo
dos seus ollos, leves no leve,
brancos no Branco,
seguen a cruzar ténues,
venturosos, imposíbeis,
aqueles veleiros leves,
aqueles veleiros brancos. "



El Poder de la Palabra
epdlp.com